[[{“type”:”media”,”view_mode”:”media_large”,”fid”:”7″,”attributes”:{“alt”:””,”class”:”media-image”,”style”:” height: 151px; float: left; margin-right: 5px;”}}]]Door fractievoorzitter Tim Schipper

Op 8 mei was ik nog benieuwd naar de hoogte van het extra krediet voor het Muziekpaleis. Nu weten we het; zo’n slordige 35 miljoen, oftewel een kostenstijging van 34,7%. Volstrekt onacceptabel, wat mij betreft.

En dan hebben we het nog niet eens over de 7 miljoen tekort op de Rode Doos, wat de komende jaren nog oploopt naar een miljoen of 10. Dat hadden we niet gehad als dit onzalige plan er niet was geweest. In december 2007 vertelde wethouder Harm Janssen nog dat hij de raad geen goedkeuring voor de bouw van het Muziekpaleis zou vragen als de bouwsom richting 140 miljoen zou gaan. Janssen destijds: “Dat zou ongeloofwaardig zijn.”

Als we de wethouder nu horen, lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Een reserve hier, een risicoreservering daar, een goedkope lening bij de RABO en gaan met die banaan. Alsof dat geen gemeenschapsgeld is, waarmee je hele andere dingen zou moeten doen tijdens een economische crisis. Het stadsbestuur kondigt in de voorjaarsnota zware bezuinigingen aan, maar dit prestigeproject moet blijkbaar koste wat het kost doorgaan.

Wat de SP betreft is dit het moment om ermee te kappen. We staan op het punt van gunning aan Heijmans. Is dat eenmaal gebeurd, dan is er geen weg meer terug.